Ögurstund í sögu Egyptalands

Múbarak, forseti Egyptalands, þarf að finna útgönguleið sem leiðir ekki til upplausnar í Egyptalandi og víðar í Arabaríkjum fyrir botni Miðjarðarhafs. Bandaríkjastjórn gerir rétt í því að styðja Múbarak á þessari ögurstundu í arabískum stjórnmálum. Engin græðir á upplausnarástandi sem leiðir til valdatöku öfgaafla, sem segja munu vestrænum áhrifum stríð á hendur. Finna þarf leið til að koma völdunum í hendur hófsamra og lýðræðislegra afla.

Líf Egypta hefur verið öllu frjálsara en t.a.m. í Íran eða Sýrlandi, svo tvö dæmi séu tekin. Við getum nefnt stöðu kvenna í þessu sambandi og friðsamlega sambúð Egypta við eina lýðræðisríkið á þessu slóðum, Ísrael. Hryðjuverkasamtökin Hamas vonast örugglega til að vinveittari stjórnvöld komist til valda í Egyptalandi en nú er að missa völdin. Þar með er ekki sagt að ekki megi koma á meira réttlæti og jöfnuði íbúa í þessu mikla menningarlandi. En hefur bilið milli ríkra og fátækra ekki verið að breikka í flestum ríkum á undanförnum árum? Ofurskuldir ríkja munu á næstu árum draga úr velferð almennra borgara alls staðar í heiminum. Við bætist uppskerubrestur víða vegna náttúruhamfara og annars óáran. Hvernig stjórnvöldum tekst að vinna úr skuldavandanum mun skilja á milli feigs og ófeigs. Meiri skuldsetning til lausnar er álíka og að bjóða drykkjumanni meira áfengi.

En hvað yrði gert við egypskar söngkonur eins og Ruby ef öfgaöfl í Múslimaheiminum kæmust til valda? Ég þori ekki að hugsa þá hugsun til enda, eins og einhver sagði. Er nema von að Sesar hafi verið hrifinn af Egyptalandi? Það væri alla vega sjónarsviptir af því ef egypskar konur þyrftu að klæða af sér kynþokkann og hljómfagurinn söngur þeirra hljóðnaði.

ElBaradei gagnrýnir Bandaríkjastjórn

Ríkisstjórnin er dauð, en lifir samt

... miðað við þetta smekklega orðalag Steingríms J. Sigfússonar. Enda leita foringjar stjórnarinnar örvæntingarfull að útgönguleið. Þau biðla til stjórnarandstöðunnar. Samfylkingin reynir að byggja brú yfir í Sjálfstæðisflokkinn í gegnum ESB samtökin Sterkara Íslands. Vinstri grænir biðla í raun til sömu afla innan Sjálfstæðisflokksins. Ókrýndur foringi brúarsmíðinnar hinum megin er Þorsteinn Pálsson sem reynir hvað hann getur að afla stuðnings innan Sjálfstæðisflokksins til að mynda stjórn með Samfylkingunni. Markmiðið væri að koma Íslandi inn í Evrópusambandið, standa vörð um óbreytt fjármálakerfi, verja Magma einkavæðinguna og losna við ,,öfgafólk" úr umhverfisráðuneytinu, m.a. svo hægt sé að skera sjálfstæðismenn úr snörunni á Suðurnesjum. Það síðastnefnda göfugt markmið í sjálfu sér.

Á sama tíma er verið að einangra Vinstri græna. Þeir áttu þann kost síðastliðið haust að sprengja stjórnina og mynda stjórn með sjálfstæðissinnum allra flokka. Þann kost eiga þeir ennþá en tíminn er að renna út. Markmið slíkrar ríkisstjórnar væri að losa Ísland úr spennutreyju Samfylkingarinnar í ESB málum, Icesave, að aflétta herkvínni um undirstöðuatvinnugreinarnar, snúa ofan af ,,eitraðri" einkavæðingu m.a. í orkugeiranum (einkavæðingu einokunarfyrirtækja) og brjóta upp varðstöðuna um óbreytt fjármálakerfi í þágu fjármagnseigenda erlendra sem innlendra. Þetta eru allt göfug markmið og þágu íslenskra hagsmuna. Þá ríkisstjórn myndi ég styðja.

Eigum ekki að „hræra í innyflum hvers annars“

Samfylking-Egils greidd með skattfé

Ég legg til að Silfur-Egils fái nýtt heiti: Samfylking-Egils. Þátturinn í dag undirstrikaði það. Val hans á viðmælendum er háð einhverjum af eftirfarandi skilyrðum, helst öllum: ESB-aðildarsinni, andstæðingur Sjálfstæðisflokksins, viðmælandi kallar fram neikvæði í garð Sjálfstæðisflokksins (best að fá óvinsæla og umdeilda þingmenn úr röðum flokksins), stuðningsmaður ESB ríkisstjórnarinnar, útlendingur sem segir okkur hve Íslendingar eru vitlausir, stuðningsmaður Samfylkingarinnar og hatursmaður í garð íslensk landbúnaðar og sjávarútvegs. Stundum fær hann viðmælanda sem sprengir Samfylkingar-Egils skalann og þá hefur hann toppað sjálfan sig. Viðtalið við blaðamann Pressunnar, vegna greinar hans, undirstrikaði þetta vel. Hann greindi ástandið rétt en lækning hans, eða útlegging, fólst í að þagga niður í andstæðingum ESB ríkisstjórnarinnar, eða gera lítið úr málflutningi þeirra. Allt sem hann fann sem neikvæða umræðu kom úr ranni andstæðinga ESB ríkisstjórnarinnar.

Allt þetta væri í fínu lagi ef ég þyrfti ekki að greiða fyrir þáttinn með sköttum mínum. Til að kóróna þetta þá eru skattarnir mínir, og þínir ágæti lesandi, settir í að styðja við ESB aðlögunina og í framtíðinni fara þeir í að greiða einkaskuldirnar hans Björgólfs Thors, Jóns Ásgeirs og viðskiptafélaga, í útrásargenginu sem setti Ísland á hausinn. Á sama tíma greiða þeir sömu ekki tekjuskatt á Íslandi enda þurfa þeir að hafa sig allan við að liggja á gulli sínu í útlöndum. 

Nei, má ég þá frekar biðja um þýska alþýðutónlist.

ESB, AGS, Icesave og leyndardómar OZ

 

Þarf að gera Ísland að hluta af ESB til að verja fjármálakerfi heimsins? Er aðstoð AGS skilyrt við að Ísland greiði Bretum og Hollendingum Icesave skuldina og verði hluti af ESB? Var íslenska bankakerfið peningaþvottastöð fyrir rússnesku mafíuna? Er Samfylkingin handbendi erlendra afla? Var nafn Íslands misnotað af gráðugum fjárglæframönnum?

Allar þessar spurningar vakna, og fleiri, eftir að hafa horft á meðfylgjandi myndband, þar sem er athyglisvert viðtal við Birgittu Jónsdóttur, þingmann Hreyfingarinnar. Birgitta kemur víða við þessa dagana og vikurnar, því Morgunblaðið birtir stórgott viðtal við hana í Sunnudagsmogganum.

Evrópusambandið eitt sambandsríki eða Bandaríki Evrópu?

 

Evrópusambandið er einstakt fyrirbæri sem stjórnmálafræðingar og aðrir hafa átt erfitt með að skilgreina. Evrópusambandið er samband ríkja og í þeim skilningi ,,sambandsríki". Þróunin innan Evrópusambandsins er öll á sama veg. Nánari samruni eðaEver closer unioneins og staðfest er í gögnum Evrópusambandsins sjálfs. Með Einingarlögunum 1986 (The Single European Act) og Maastricht sáttmálanum 1992 var stórt skrefið stigið í átt að nánari samruna. Stefnir Evrópusambandið í að verða ríki? Skilgreining á ríki byggist á fjórum þáttum.

Í fyrsta lagi hefur það skilgreind landamæri og stjórnar flutningi fólks, fjármagns, vöru og þjónustu til og frá ríkinu. Segja má að ríki innan Evrópusambandsins hafi framselt þetta vald til sambandsins. Ísland gerði það að mestu leyti með samningnum um EES, en undanskildu m.a. landbúnaðarvörur og innflutning á lifandi dýrum.

Í öðru lagi er ríki fullvalda yfir landi, íbúum og auðlindum sínum, og hefur eitt vald til að setja lög og leggja á skatta innan sinna landamæra. Með aðild að Evrópusambandinu hafa ríki einnig framselt hluta þessa fullveldis. Lög eru sett af Evrópusambandinu og gilda þá sem lög í öllum ríkjum þess. Lög sett af Evrópusambandinu eru rétthærri en landslög. Hægt er að halda því fram að sáttmálar Evrópusambandsins, Lissabon sáttmáli nú, séu í raun (de facto) stjórnarskrá Evrópusambandsins  og þar með stjórnarskrá allra ríkja innan þess. Þannig átti núverandi sáttmáli sambandsins, Lissabon sáttmálinn, að heita Stjórnarskrá sáttmálinn(Constitutional Treaty), en eftir að Hollendingar og Frakkar höfnuðu honum í þjóðaratkvæðagreiðslum þá var horfið frá því. Í dag er rætt um það á hæstu stöðum innan sambandsins að dýpka þurfi Evrópusamrunann með afsali ríkja á gerð fjárlaga til sameiginlegrar ákvörðunartöku innan Evrópusambandsins, eða að sett verði viðurlög ef ,,línunni" frá Brussel verði ekki fylgt við fjárlagagerð. Hvað varðar auðlindir þá er skýrt kveðið á um það í lögum Evrópusambandsins að það eigi að tryggja jafnan aðgang að auðlindanýtingu (e. equal access). Þetta varð t.d. eitt af þrætueplum á milli Íslands og Evrópusambandsins í samningaviðræðunum um EES samninginn. Þá gerði sambandið kröfu um aðgang að fiskimiðum Íslands í skiptum fyrir markaðsaðgang.

Í þriðja lagi er ríki sjálfstætt, lagalega og pólitískt, þar sem ríkisstjórn er mynduð og starfar í þágu íbúa. Sjá svar við fjórða lið. 

Í fjórða lagi hefur ríki lögmæti. Það þýðir að vald ríkisins er viðurkennt af íbúum þess og öðrum ríkjum. Með aðild að Evrópusambandinu geta íbúar þess vísað í ESB gjörðir, sem eru rétthætti landslögum. Ef innlend stjórnvöld verða ekki við réttmætum kröfum í þessa veru getur eftirlitsstofnun ESB gripið inn í. Að síðustu er hægt að kæra mál til ECJ, Evrópudómsstólsins, sem dæmir þá eftir ESB lögum.

Með aukinni hnattvæðingu og alþjóðasamskiptum eru samskipti ríkja orðin fjölbreyttari. Það hefur hins vegar ekki breytt grunnskilgreiningunni á fullvalda og sjálfstæðu ríki. Enginn þrætir lengur fyrir það að með aðild að Evrópusambandinu þá afsala ríki mörgu af því sem gerir þau af sjálfstæðu og fullvalda ríki samanber skilgreininguna hér að ofan. Það hlýtur þá að sama skapi að færa völd og forræði í hendur á Evrópusambandinu sem þar með er farið að taka að sér hlutverk nokkurs konar ríkis.

Sjá nánar www.kannski.is.

Sjá svo einnig nýlegt viðtal við Nigel Farage í RT hér að ofan um efnahaglega erfiðleika innan ESB, þar sem Ísland kemur við sögu. Nýjasta tilfellið sem nú er rætt um er Ítalía, sem stendur á brauðfótum. Þá svarar Nigel fullyrðingunni um að Írland og Grikkland hefðu orðið ver úti án evru. Sama fullyrðing og Össur Skarphéðinsson, utanríkisráðherra, hefur haldið fram hér á landi og í viðtölum í Brussel. Viðtal sem enginn ætti að láta fara framhjá sér.

Réttlætiskenndin er hennar leiðarstjarna. ,,Fallnir stjórnmálamenn fara alltaf til himna (skrifast ESB)"

 

Gott hjá Lilju Mósesdóttur, þingmanni Vg. Sjaldan bregst hún góðum málstað. Hún lætur ekki völdin villa sér sýn. Það eru sjaldgæfir þingmenn sem standa með sannfæringu sinni og kjósendum sínum. Réttlætið lætur hún ekki markaðstorg stjórnmálaelítunnar. Réttlætiskenndin er hennar leiðarstjarna. Þetta kallar Jóhanna Sigurðardóttir, foringi Samfylkingarinnar, hættuspil og að leika sér að eldinum. Þetta kallast að forherðast í valdagræðgi og þjónkun við fjármagnseigendur. Hver hefði trúað að svo væri komið fyrir Jóhönnu fyrir nokkrum árum?

Nigel Farage, þingmaður á Evrópuþinginu, fer á kostum í myndbandinu hér að ofan. ,,Fallnir stjórnmálamenn fara alltaf til himna"

Lilja biðst afsökunar

Forsætisráðherra hótar og blótar

 

Þetta var nú einmitt það sem okkur vantaði. Að ala á úlfúð og hatri í þjóðfélaginu. Þetta kallast að kasta stríðshanskanum með stæl. Þessi ræða forsætisráðherra þjóðarinnar er forkastanleg. Mikið held ég að Ólína Þorvarðardóttir, Mörður Árnason, og Eiríkur Stefánsson hafi fagnað í lok ræðunnar. En svona illa er komið fyrir þjóðinni að henni stjórna æsingamenn og niðurrifsöfl. Er rétti tíminn núna að kollvarpa undirstöðuatvinnuvegi þjóðarinnar með tilheyrandi óvissu og umróti? Og hvað er forsætisráðherra eiginlega að tala um? Liggur ekki fyrir sátt milli ríkisvaldsins og atvinnugreinarinnar í sáttanefndinni, sem ráðherra í ríkisstjórninni leiddi? Var það kannski bara einn af mörgum blekkingarleikjum ESB ríkisstjórnarinnar?  

Sjávarútvegsstefnan hefur sína kosti og galla eins og annað. Ég er enginn sérlegur aðdáandi íslensku sjávarútvegsstefnunnar. Þar er margt sem má færa til betri vegar. Það þarf hins vegar að gera án kollsteypna og í sátt við atvinnugreinina sjálfa og í sátt við þjóðina. Var ekki sáttanefndinni ætlað það hlutverk? Og náðist ekki sátt sem má byggja á meðan þjóðin er að koma sér upp úr öldudalnum? Um hvaða ögurstund er þá forsætisráðherra að tala um? Ætti forsætisráðherra ekki frekar að sýna ábyrgð, sem hún heimtar af öðrum, og tala fyrir sátt og samstöðu í þjóðfélaginu, í stað þess að ala á sundrungu og hatri í garð einnar stéttar? 

Ögurstund í sjávarútvegsmálum

Bændahöfðingi allur

 

Orðið bændahöfðingi er virðingarheiti sem átti vel við Jónas Helgason, hlunnindabónda í Æðey, sem lést þann 20. janúar sl. Jónas var öðlingur og allra vinur. Hann var sómi sveitar sinnar og bændastéttarinnar allrar. Frá árinu 1995 sat Jónas á Búnaðarþingi og var formaður Æðaræktarfélags Íslands frá 1999. Í þau ár sem ég hef starfað fyrir bændur, þá eru það bændur eins og Jónas, sem fylla mann von og trú á framtíð bændastéttarinnar og íslensk landbúnaðar. Bændur sem sækja fram með ofurtrú á tækifærum íslensk landbúnaðar, láta ekki óvinveittar úrtölur stöðva sig, eru stoð og styttur samfélaga sinna og taka þátt í félagsstarfi af kappi. Bændur sem eru náttúruunnendur og listamenn í að lifa af landinu sem Guð gaf þeim. Bændur sem vita að stéttavitund bænda skiptir sköpum fyrir framtíð sveitanna og landbúnaðarins. Jónas var þannig bóndi.

Segja má að langur gangur Bændahallarinnar hafi lýst upp þegar Jónas gekk þar um enda ljómaði lífgleðin af kappanum sem lét engan mann ósnortinn. Jónasar Helgasonar verður sárt saknað í Bændahöllinni sem og annars staðar. Lífskraftur hans mun verða eftirlifendum veganesti inn í framtíðina. Ég votta fjölskyldu hans og ættingjum samúð mína.   

Mynd: Pálmi Bjarnason.

Að selja lyf barna sinna? Er ástandið orðið svona slæmt?

Og höfum í huga að hér er um niðurgreidd lyf að ræða, lyf sem skattgreiðendur greiða með sköttum sínum. Það er eitthvað mikið bogið við ástandið þegar svona er komið fyrir Íslendingum. Á sama tíma er niðurskurðurinn í heilbrigðiskerfinu kominn inn að beini. Atgervisflóttinn úr heilbrigðisstéttinni er alvarlegt vandamál, sem þarf að taka á strax ef ekki á illa að fara fyrir íslenska heilbrigðiskerfinu og þar með Íslendingum. Það eru svona mál, staða heilbrigiðismála, sem 63 menningarnar á Alþingi eiga að einbeita sér að í dag og aðra daga. Innviðir samfélagsins verða að halda þrátt fyrir erfiða tíma. Um það getum við öll verið sammála.

Dæmi um að foreldrar selji rítalín ætluð börnum

Sköpum einingu, ekki sundrungu

 

Róbert Marshall fær prik fyrir að sýna auðmýkt frammi fyrir þjóðinni. Við lærum ekki nema að viðurkenna mistök og biðja þolendur afsökunar af auðmýkt. Það hefur Róbert Marshall gert. Við skulum virða það við hann. Ríkisstjórnin klúðraði merkilegri tilraun til lýðræðisumbóta. Hún ein ber sök á þeim mistökum. Forsætisráðherra fór hins vegar í fýlu og kvæsti á nálæga ketti. Það var ekki að heyra að hún tæki á sin neina sök, viðurkenndi nein mistök né sýndi neina auðmýkt. Hún hefur ekkert lært og mun þess vegna endurtaka mistökin. Það er miður, ekki aðeins fyrir hana og ríkisstjórnina, heldur fyrir þjóðina sem þarf að greiða fyrir fljótfærnina og fumið. 

Ég vil hins vegar ekki ganga svo langt, eins og sumir, að heimta höfuð á fati og blóðhefndir. Það er nóg komið af bræðravígum. Það er kominn tími til að taka á því saman. Sameinast um að koma þjóðinni upp úr djúpum öldudalnum. Það gerist ekki nema með samtakamætti og samstilltum vilja. Fyrsta skrefið er að leggja til hliðar djúpstæð ágreiningsmál. Við þurfum sárlega að taka höndum saman í málum sem sameina og skapa einingu meðal þjóðarinnar, ekki sundrungu. Svona gengur þetta ekki lengur. Í Guðs bænum, þá viljum við ekki aðra Sturlungaöld. Breytum ástandinu, úr því að vera mannskemmandi í að vera mannbætandi. Þá vegnar okkur vel, þessum örfáu sálum við ysta haf. 

Biður þjóðina afsökunar