Evran er tæki stjórnmálaelítunnar í Evrópu

Það sem er áhugavert við umræðuna um Evrópusambandið hér á landi er að Sjálfstæðisflokkurinn og Vinstri hreyfingin grænt framboð eru sammála um að það þjóni ekki hagsmunum Íslands að gerast aðili að Evrópusambandinu. Að vísu virðast ákveðin öfl í Sjálfstæðisflokknum vera hlynnt aðild eins og kom í ljós í aðdraganda landsfundar flokksins og síðan undir lok kosningabaráttunnar með samtökunum sammála.is. Áhugavert er að í þeim hópi eru áköfustu einakvæðingarsinnarnir, sem kenndir hafa verið við nýfrjálshyggju, svo sem Benedikt Jóhannesson, Vilhjálmur Egilsson og Þorsteinn Pálsson svo þeir þekktustu séu nefndir. Grasrótin í Sjálfsstæðisflokknum, þ.e. almennir flokksmenn, óbreyttir landsfundarfulltrúar, eru hins vegar andsnúnir aðild eins og kom fram á landsfundinum í mars. En það er vissulega áhugavert fyrir stjórnmálafræðinga að stúdera af hverju vinstri maðurinn Steingrímur J. Sigfússon er á sama máli og hægri maðurinn Björn Bjarnason þegar kemur að afstöðunni til Evrópusambandsins. Og á sama hátt af hverju jafnaðarmaðurinn Árni Páll Árnason er skoðanabróðir hægri mannsins Benedikts Jóhannessonar þegar kemur að afstöðunni til Evrópusambandsins. Hvað segir það okkur?

Landbúnaður í Hollandi 

Í vikunni heimsótti mig hollensk vinkona mín sem stundar nú doktorsnám í miðaldarfræðum. Hún var nokkuð undrandi á að jafnaðarmannaflokkurinn á Íslandi væri einhuga um að Ísland gerðist aðili að Evrópusambandinu því í Hollandi væru það hægri flokkarnir sem væru hlynntastir aðild en vinstri flokkarnir andsnúir. Enda eins og hún sagði þá snérist Evrópusambandið um ,,free trade" eða frjáls markaðsviðskipti á milli landa. Hún lýsti jafnframt yfir áhyggjum með stöðu íslensks landbúnaðar, sem ætti erfitt með að standast samkeppni við innfluttar landbúnaðarvörur við afnám verndartolla í einu vetfangi. Í Hollandi sem er þekkt verslunarþjóð hafa hollenskir bændur orðið undir í samkeppninni við ódýrari vörur frá láglaunalöndum. Bændum hefði fækkað mjög mikið á undanförnum árum og í stað smærri búa væru komin stórbú í eigu fjársterkra aðila enda væri landverð mjög hátt í Hollandi. Styrkjakerfi Evrópusambandsins réði einnig ferðinni og væri síbreytilegt. Eitt árið væru greiddir styrkir fyrir mjólkurframleiðslu en annað árið færu þeir yfir í nautkjötframleiðslu. Þetta hefði reynst mörgum bóndanum dýrkeypt og hefðu margir brugðið búi í kjölfarið. 

Evran eða krónan?

Síðan læt ég hér fylgja með myndband frá Evrópuþinginu frá því í janúar sl. þar sem hægri maðurinn Nigel Farage talar á 10 ára afmælishátíð evrunnar og spáir evrunni hruni. Hann nefnir slæma stöðu efnahagsmála í Grikklandi og rekur það til stefnu Seðlabanka Evrópu. Þar hefðu þúsundir ungs fólks farið út á götur og mótmælt, og heimtað vaxtalækkun. Grikkir væru hins vegar í spennutreyju evrunnar og gætu sig hvergi hreyft í peningamálastjórn. Bretar hafi hins vegar getað brugðist við því þeir væru ekki í myntbandalaginu. Þeir hefðu getað lækkað vexti og lækkað gengi pundsins.

Nigel fullyrðir að evran sé ekkert annað en tæki stjórnmálaelítunnarí Evrópu til að stjórna Evrópubúum. Hann rifjar það líka upp að aðeins tvö ríki höfðu þjóðaratkvæðagreiðslu um upptöku evru - Danmörk og Svíþjóð - og íbúar beggja ríkja sögðu nei við evrunni. Nigel segir evruna í fyrsta skipti ganga í gegnum þolraun og hún muni ekki standast hana. Hann endar ræðuna með þessum orðum: ,

Þið getið hunsað markaðinn ef þið viljið, en á endanum mun markaðurinn ekki hunsa ykkur!

   

Össur segir Evrópusambandið gallaða stofnun!

Myndbandið hér á eftir er athyglisvert. Hinn þekkti fréttamaður David Frost fjallar hér um hrunið á Íslandi og tekur síðan Össur Skarphéðins son, utanríkisráðherra, tali. Össur er í essinu sínu og sparar ekki yfirlýsingarnar. Tvær þeirra eru áhugaverðar. 

Sú fyrri að lög ,,þess virta Evrópusambands" hafi komið okkur m.a. í þann vanda sem við glímum við í dag. Hér á hann við löggjöfina um innistæðureikninga sem bankarnir fengu að stofna í öðrum löndum. Íslendingar hafi innleitt löggjöfina bókstaf fyrir bókstaf í gegnum EES samstarfið. Það hafi komið í ljós að Evrópusambandið hafi ekki vandað nógu vel til þeirrar löggjafar með tilliti til ofvaxtar bankakerfisins bæði hér á landi og annars staðar í ESB. 

En síðan segir hann: ,,Þó ég sé mjög mikill ESB sinni þá er Evrópusambandið samt gölluð stofnun!" Áhugavert þegar haft er í huga að hann berst fyrir því að koma Íslandi inn í þessa gölluðu stofnun.

Það er einnig áhugavert að heyra hvað Frost segir um ástandið í Bretlandi að þrátt fyrir að þeir séu í Evrópusambandinu þá hafi það ekkert hjálpað Bretum. Það verður að segjast að ekki dregur úr áhyggjum mínum eftir að hafa hlustað á þetta viðtal.. Vitað er að með inngöngu í ESB þá afsölum við forræðinu í sjávarútvegs- og landbúnaðarmálum til ESB til viðbótar við það sem við höfum þegar afsalað okkur í dag með EES samningnum sbr. orð Össurar hér að ofan. Lögin og reglugerðir koma þá beint frá Brussel en fara ekki í gegnum innleiðingarferli á Alþingi Íslendinga. Í ljósi þessara orða Össurar þá er pistil Ólínu Þorvarðardóttur, þingmanns Samfylkingarinnar, líka áhugaverður um að Íslendingar eigi alls ekki að biðja um neina sérmeðhöndlun frá ESB, takk fyrir! Okkur beri skilyrðislaust að aðlaga okkur að öllu regluverki ESB og samlagast sambandinu í einu og öllu. Þannig skrifar Ólína:

Ég fyrirverð mig hálfpartinn fyrir það að íslenskir fréttamenn skuli hafa spurt Olli Rehn hvort Íslendingar myndu fá sérmeðhöndlun hjá Evrópusambandinu, eins og það væru væntingar  íslenskra stjórnvalda. Ég átta mig heldur ekki á því hvers vegna alið hefur verið á þessari umræðu um sérmeðhöndlun fyrir okkur umfram það sem aðrar þjóðir hafa fengið (ég hélt reyndar að Samfylkingin hafi aðallega alið á þessari umræðu um að við gætum fengið sérmeðhöndlun hjá ESB - innskot JBL) ... Málið snýst um það hvernig Ísland getur fallið inn í regluverk, stefnumótun og áætlanir ESB. Ég er þá t.d. að tala um byggðaáætlunina, landbúnaðarstefnuna, sjávarútvegsstefnuna og umhverfisstefnuna. Hvaða þýðingu það hefur fyrir okkur, lífskjör okkar, efnahagsástand, atvinnu- og viðskiptaumhverfi að ganga inn í þessar áætlanir.

Það er má einnig velta því fyrir sér af hverju fjölmiðlar hér á landi hafi ekki vakið athygli á þessu viðtali við Össur t.d. fyrir kosningar. Þeir voru fljótir að þefa uppi viðtalið við Geir H. Haarde til að koma höggi á hann og Sjálfstæðisflokkinn. En vissulega getur verið að ég hafi misst af umfjöllun um þetta annars ágæta viðtal við Össur.

 

Össur var næstur falli

Helvítis fokking fokk!

Umræðan um Evrópusambandið tekur á sig ýmsar myndir. Tilfinningarnar eru heitar og bera suma ofurliði. Já, svona eins og þegar manni verður það á að nefna Davíð kallinn á nafn. Þá verður allt vitlaust og vitrænar rökræður fjúka út í veður og vind. Stundum er ofsinn svo mikill að best er að forða sér út um hliðardyr svo lítið beri á.

Nú skylmast stjórnmálamennirnir um hvað eigi að standa í stjórnarsáttmálanum. Öðru megin við borðið eru ákafir ESB sinnar sem sjá Brussel sem himnaríki á jörð og hinum megin eru harðir andstæðingar ESB sem sjá Brussel sem þar sæti Satan sjálfur. Það er vandséð hvernig ná á málamiðlun á milli þessara viðhorfa.

Að blanda saman stjórnmálum og viðskiptum reyndist þjóðinni eitruð blanda. Að blanda saman stjórnmálum og trúmálum er öllu verra. Það er að fara úr öskunni í eldinn.

Þorri þjóðarinnar biður ekki um mikið. Hún biður bara stjórnmálamennina um að færa henni velsæld og stöðugleika á ný. Að fá að halda atvinnu og fá að lifa lífinu með reisn.

Vandinn er sá að einn stjórnmálamaðurinn bendir í austur, hinn í vestur, sá þriðji suður og sá fjórði í norður. Í hruninu í haust, þegar heimskreppan nam hér land, þá hrundi veikburða íslenska fjármálakerfið í einu vetfangi. Engar varnir höfðu verið reistar. Afleiðingin var m.a. stórtækustu fjármagnsflutningar í sögu þjóðarinnar frá skuldurum til fjármagnseigenda. Á einni nóttu hækkuðu skuldir almennings og fyrirtækja um himinháar upphæðir en efnahagsreikningur lánadrottna stækkaði að sama skapi. Íslenska krónan, sem hagfræðingar kalla mælitæki á efnahagslífið, þoldi ekki álagið og féll saman. Hún missti allt verðgildi í augum útlendinga. Íslenska peningamálastjórnunin brást þjóðinni og sömu sögu er að segja um íslenska stjórnmálamenn. Þjóðin hrópaði vanhæf ríkisstjórn og helvítis fokking fokk. Algjör trúnaðarbrestur varð á milli þjóðar og þings.

Alþingiskosningar hafa farið fram og þjóðin hefur talað. Fjölmiðlar lýsa kosningaúrslitum með þeim hætti að ESB sinnar hafi unnið sigur. En bíðum við? Var ESB helsta kosningamálið? Var ekki kosið um hrunið, vanhæfa ríkisstjórn og helvítis fokking fokk? Höfðu fjölmiðlar gleymt trúnaðarbrestinum á milli þjóðar og þings?

Já, það tilkynnist hér með ef það hefur farið fram hjá einhverjum. Við kjósendur vorum bara að kjósa um að ganga Evrópusambandinu á hönd. Og í þessuðu töluðu orðum þá erum stjórnmálamennirnir, eftir því sem fjölmiðlar segja, að leysa deilumálið um himnaríki og helvíti sbr. hér að ofan með sáttagjörð um að auka vægi umhverfisráðuneytisins í næstu ríkisstjórn. Var líka kosið um umhvefismálaráðuneytið þann 25. apríl? Já, miklir snillingar eru þessir stjórnmálamenn okkar.

Ég vona að búsáhaldabyltingarmenn í Borgarahreyfingunni og hinni hreyfingunni, sem mátti ekki nefna, hafi ekki hent mótmælaspjaldinu þar sem á stendur: Helvítis fokking fokk!

Áframhaldandi viðræður

Að kunna ekki á fjölmiðla

Það er svo sem ekki karlmannlegt að kveinka sér undan fjölmiðlum þegar maður lendir í þeim. Í dag tók Helgi Seljan viðtal við undirritaðan um ESB mál og afstöðu Bændasamtakanna til þeirra. Bæði formaður og framkvæmdastjóri Bændasamtakanna voru erlendis m.a. til að kynna sér ESB mál. Hagfræðingurinn, sem er okkar sérfræðingur á þessu sviði, var fastur á fundi. Ég varð þess vegna fyrir valinu að skýra afstöðu Bændasamtakanna.

Mér fannst viðtalið ganga vel og greinilegt að Helgi er fagmaður á sínu sviði. Viðtalið var vissulega langt og hefði ég mátt stytta mál mitt en málefnið er flókið og viðamikið eins og alþjóð veit. Helgi Seljan kom vel fyrir og treysti ég honum fullkomlega fyrir efninu. 

Mér brá hins vegar svolítið hvernig þetta var síðan matreitt í Kastljósinu. Þarna voru kallaðir til tveir vinsælir forstjórar útflutningsfyrirtækja og forseti ASÍ sem var stillt upp á móti bændum og útgerðarmönnum. Nýi tíminn og gamli tíminn. Þrír á móti tveimur. Síðan fannst mér klippt út aðalatriðin í málflutningi mínum en auðvitað þýðir svo sem ekkert að ergja sig á þessu. Fjölmiðlarnir ráða för og ekki er nú hægt að segja að þeir séu hliðhollir frumatvinnugreinunum í þessu átakamáli.

En hvað fannst mér vera tekið út úr viðtalinu svona eins og ég man eftir þessu. Ég minntist t.a.m. á það að með aðild að ESB þá gætu bændur ekki tryggt fæðu- og matvælaöryggi að okkar mati sem væri aldrei mikilvægara t.d. í ljósi heimsfaraldursins sem nú er að leggjast yfir heimsbyggðina. Síðan lagði ég áherslu á að Bændasamtökin hefðu lagt í mikla og vandaða vinnu við að kynna sér hvaða áhrif aðild að ESB hefði fyrir íslenskan landbúnað. Þá minntist ég á mikilvægi EES samnings og að farsælast væri að fara fram á endurskoðun hans til að tryggja áframhaldandi forræði okkar í landbúnaðarmálum. Síðan um umbyltinguna á sameiginlegri landbúnaðarstefnu ESB (CAP) á síðustu 15 árum sem sýndi að stefnan væri í stöðugri þróun. Það kann að vera að það hafi verið mat þáttastjórnenda að þetta skipti engu máli í umræðunni en það er ekki mín skoðun.  

En auðvitað sýnir þetta bara að maður kann ekkert á fjölmiðla og lexían er að halda sig frá þeim í lengstu lög.

Búist við að helmingur þjóðarinnar gæti sýkst

Elítan hliðholl aðild að ESB

Vinstri grænir hafa hingað til sagt sannleikann umbúðalaust þó hann svíði. Ég vona að þ að verði ekki breyting á því. Fjölmiðlafólk verður að þola sanngjarna gagnrýni. Í kvöld gagnrýndi Steingrímur J. Sigfússon ,,elítuna" í fjölmiðlaheiminum og benti réttilega á ,,hallann" í umfjöllun þeirra. Það er rétt hjá Steingrími að þeir hafa stýrt umræðunni og núna daginn eftir kosningar hefur fátt annað komist að en stórsigur Samfylkingarinnar og sigur ESB sinna. Á sama tíma eru heimili og fyrirtæki landsins að fara í þrot og bankarnir í landinu að verða óstarfhæfir. Atvinnuleysi er vaxandi og brátt stefnir í 20.000 manna atvinnuleysi og með sama áframhaldi verður atvinnuleysissjóður þurrausinn áður en haustar.

Spyrja fjölmiðlar stjórnmálamenn um til hvaða ráða eigi að grípa til að bregðast við þessum gífurlega vanda? Fjalla fjölmiðlar um tillögur framkvæmdastjórnar ESB um endurskoðun á sameiginlegri sjávarútvegsstefnu ESB þar sem kemur fram tillaga framkvæmdastjórnarinnar um að falla frá reglunni um hlutfallslegan stöðugleika? Þessi regla var grundvallaratriði í málflutningi aðildarsinna. Fjalla fjölmiðlar um mögulega ríkisstjórn Vinstri grænna, Sjálfstæðis- og Framsóknarflokks sem hafa góðan meirihluta á þingi til að mynda hér ríkisstjórn andstæða ESB aðild? Nei, en þeir tíunda í hverjum fréttatíma um möguleika á 3ja flokka samsteypustjórn VG, Framsóknarflokks og Borgarahreyfingarinnar sem sögð er vera hliðholl aðild að ESB. Ekki orð um aðra möguleika eins og stjórn VG, Sjálfstæðis- og Framsóknarflokks!

Steingrímur J. Sigfússon á þess vegna heiður skilið að segja sannleikann. Það er ekki í fyrsta skipti sem þingmenn VG hafa þorað að gagnrýna viðteknar vinsælar skoðanir og besta dæmið er auðvitað gagnrýni þeirra á græðisvæðinguna sem tröllreið hér þjóðfélaginu með hörmulegum afleiðingum. Við hefðum kannski betur hlustað þá. En hvar voru fjölmiðlarnir þá?  

Elítan vill í ESB

Starfhæf ríkisstjórn eða þjóðstjórn

Eftir umræður stjórnmálaleiðtoganna í kvöld þá hef ég á tilfinningunni að vindar séu að snúast. Steingrímur J., Sigmundur Davíð og Bjarni Ben. töluðu allir um að hér yrði að mynda ríkisstjórn sem tæki á raunverulegum úrlausnarefnum til bjargar heimilunum og fyrirtækjunum í landinu. Þar mætti engan tíma missa og ofuráhersla Samfylkingarinnar og elítunnar í fjölmiðlum og hjá álitsgjöfum á ESB aðild væri ekki forgangsmál. Getur það verið að Samfylkingin hafi ofmetið styrk sinn og með því að stilla VG upp við vegg í ESB málinu þá verði hér mynduð önnur ríkisstjórn en Samfylkingar og VG? Það hlýtur einnig að vera umhugsunarefni Jóhönnu Sigurðardóttur að samsteypustjórn þessara tveggja flokka hefur í raun nauman meirihluta á þingi. Ef nokkrir þingmenn eru fastir fyrir í ákveðnum málaflokkum þá getur það reynst stjórninni dýrt þegar upp er staðið.

Mér finnst að stjórnmálaleiðtogum Vinstri grænna, Framsóknar- og Sjálfstæðisflokksins beri skylda til að setjast niður og íhuga þann ,,neyðarkost" að mynda hér starfhæfa ríkisstjórn þessara flokka sem hefði þingmeirihluta upp á 39 þingmenn. Ef heitir ESB sinnar innan Samfylkingarinnar ætla að láta brjóta á ESB málinu með því að gera kröfu um algjöra eftirgjöf Vinstri grænna í ESB málum þá getur það haft úrslitaáhrif á samstarf þessara flokka.

En krafa þjóðarinnar er að hér verði mynduð starfhæf ríkisstjórn í næstu viku sem ráðist í björgunaraðgerðir fyrir þjóðarbúið. Hver dagur skiptir máli.

Best ríkisstjórnin er eftir sem áður, eins og ég hef bent á, þjóðstjórn allra flokka. Aðeins þannig getur skapast almenn sátt um bráðaaðgerðir til aðstoðar heimilunum, fyrirtækjunum og til að rétta af fjárhag ríkisins. Slík þjóðstjórn gæti gripið til nauðsynlegra aðgerða sem eru ekki til vinsælda fallin en verður að ráðast í til að byggja traustan efnahagslegan grunn og slík þjóðstjórn gæti komið sér saman um sáttaleið í erfiðum málum eins og ESB og í fiskveiðistjórnunarkerfinu. Með því að mynda þjóðstjórn er hægt að koma til leiðar þeirri sáttagjörð sem Jóhanna Sigurðardóttir hefur talað fyrir. Staða þjóðarbúsins beinlínis hrópar á þjóðstjórn. Við höfum ekki lengur efni á skotgrafarhernaði stjórnmálaflokkanna.

Upp úr skotgröfunum!

Evrópumálin erfiðust

Vinstri grænir sigurvegarar kosninganna. Þeir geta myndað ríkisstjórn V+D+B

Það er ekki nokkur vafi að Vinstri grænir eru sigurvegarar þessara kosninga. Þeir bæta mest við sig eða 7,4% fylgi og 5 þingmönnum. Þingmannatalan fer úr 9 í 14 þingmenn sem er umtalsverð stækkun þingflokksins. Margir nýir þingmenn koma inn á þing fyrir VG og fagna ég þar sérstaklega sauðfjárbóndanum Ásmundi Einari Daðasyni í NV kjördæmi, sem er verður yngsti þingmaður á þingi. Framsóknarflokkurinn bætir við sig 3,1% sem er svipuð aukning á fylgi og Samfylkingin bætti við sig.

ESB sinnar benda nú ákveðið á það að hægt sé að mynda hér ríkisstjórn sem sé hliðholl aðildarviðræðum að ESB. Auðvitað er þetta gert til að þrýsta á Steingrím J. Það er hins vegar rétt hjá Steingrími að VG eru sigurvegarar þessara kosninga og þeir eru yfirlýstir andstæðingar ESB aðildar. Það mætti líka benda á það að VG hafa annan kost sem er myndun ríkisstjórnar VG, Sjálfstæðisflokks og Framsóknarflokks. Slík ríkisstjórn nyti stuðning góðs meirihluta þingmanna eða 39 þingmanna. Slík ríkisstjórn myndi ekki hlaupa í fangið á ESB. Það hlýtur að vera skylda VG að íhuga þennan kost.

Viðbót: Auðvitað var Borgarahreyfingin sigurvegari ásamt Vinstri grænum en fylgi þeirra var svipað og fylgisaukning VG.

Nýtt Alþingi Íslendinga

Vilhjálmur líttu þér nær!

Þetta er ótrúlegur málflutningur hjá Vilhjálmi Egilssyni. 

Vilhjálmur Egilsson, framkvæmdastjóri SA, virðist líta á það sem sigur að flokkurinn hans hafi beðið ósigur. Áfram halda þeir félagarnir Vilhjálmur og Benedikt Jóhannesson að koma höggi á Sjálfstæðisflokkinn. Þeir vildu ekki og ætla ekki að virða lýðræðislega niðurstöðu á landsfundi Sjálfstæðisflokksins í mars. Áttu þeir ekki að sætta sig við þessa niðurstöðu og styðja frambjóðendur flokksins með heilum hug? Í stað þess stóðu þeir í stafni baráttu gegn flokknum og voru helstu hvatamenn að áróðurssamtökum Samfylkingarinnar sammála.is sem hvatti til þess að kjósendur kysu Samfylkinguna á síðustu metrum kosningabaráttunnar. Benedikt Jóhannesson skrifaði grein í Morgunblaðið sem fjölmiðlar ESB sinna hömpuðu mjög og frambjóðendur Samfylkingarinnar nýttu sér óspart í baráttu sinni gegn Sjálfstæðisflokknum.

Vilhjálmur Egilsson finnst mér djarfur að koma síðan núna eftir alla þessa baráttu gegn Sjálfstæðisflokkknum og kenna lýðræðislegri niðurstöðu á landsfundi flokksins um og ræðu Davíðs Oddsson, fyrrverandi formanns Sjálfstæðisflokksins, um. Þessi málflutningur er endurrómur af skoðunum frambjóðenda Samfylkingarinnar svo sem Árna Páls Árnasonar og Ólínu Þorvarðardóttur. Nákvæmlega sami áróðurinn gegn Sjálfstæðisflokknum þar sem stefna hans í Evrópusambandsmálum er rangtúlkuð og gerð tortryggilega. Ja, þetta er ekki drengileg framkoma svo ekki sé meira sagt. Hvar voru Vilhjálmur og Benedikt í kosningabaráttunni? Jú, þeir stóðu að vel skipulagðri og kostnaðarsamri herför gegn frambjóðendum Sjálfstæðisflokknum og fórnuðu þingmönnum flokksins á höfuðborgarsvæðinu í eigin persónu. Þennan slag áttu þeir að taka á landsfundi Sjálfstæðisflokksins og lúta síðan lýðræðislegri niðurstöðu sinna félaga. Það skal hins vegar viðurkennt að málflutningur Sjálfstæðisflokksins í ESB málum komst ekki til skila m.a. vegna stórskotahríðar andstæðinga flokksins sem og samherja.

Hvenær ætla sumir sjálfstæðismenn að skilja að með því að ráðast á fyrrverandi formann Sjálfstæðisflokkinn við hvert tækifæri sem gefst að þá eru þeir að koma höggi á Sjálfstæðisflokkinn. Andstæðingar flokksins tyggja á því að eftir 18 ára valdatíð Sjálfstæðisflokksins að þá sé hér allt í rúst og allt sé þetta einum manni að kenna Davíði Oddssyni.

Er það svo? Hvernig var staðan hér á landi t.d. árið 2003 eftir 12 ára valdatíð Sjálfstæðisflokksins? Hvað hafði kaupmáttur aukist, þjóðartekjur á mann, ráðstöfunartekjur o.s.frv. Hve mikið hafði velferðarkerfið verið byggt upp á þessum árum? Og mættu ekki benda mönnum á það að hér hafa alltaf verið samsteypustjórnir og aðrir flokkar hafa hér starfað með Sjálfstæðisflokknum. Sjálfstæðismenn hafa viðurkennt og beðist afsökunar á hvernig staðið var að einkavæðingu bankanna og eftirliti með þeim. Síðan vita allir að útrásarvíkingarnir og fjárglæframenn fengu að haga sér hér óáreittir með ótrúlegum hætti. Allt þjóðfélagið var blindað af þessu einkennilega ástandi og fáir hlustuðu á úrtölu raddir svo sem VG - já og Davíðs! Heimskreppan svipti síðan hulinni af þessu sjónarspili og afleiðingin er að Íslendingar eru lentir í miðri heimskreppunni. Allar þjóðri glíma nú við afleiðingar kreppunnar og varla er það Sjálfstæðisflokknum eða Davíð Oddssyni að kenna. Að kenna ræðu Davíðs Oddssonar um árangur Sjálfstæðisflokksins er heldur langsótt og óvirðing við kjósendur. Eru það andstæðingar Sjálfstæðisflokksins sem eiga að dæma fyrrverandi formenn flokksins sem hafa leitt flokkinn í mörgum sigursælum kosningum?

Staðreyndin er sú að kjósendur hafa fengið sig fullsadda af svokallaðri ,,nýfrjálshyggju" og græðgisvæðingu viðskiptalífsins eins og Jóhanna Sigurðardóttir, forsætisráðherra, sagði í sjónvarpinu fyrir skömmu. Og getur verið að Vilhjálmur og Benedikt hafi eitthvað komið nálagt slíkri ,,væðingu" þjóðfélagsins? Það skyldu þó ekki vera.

Vilhjálmur Egilsson og Benedikt Jóhannesson ættu frekar að líta í eigin barm heldur en að skella skuldinni á velheppnaðan landsfund Sjálfstæðisflokksins.

Davíð eyðilagði landsfundinn

Frost kyrrstöðunnar færist yfir þjóðfélagið

Fjölmiðlarnir munu hrósa sigri í kvöld. Þeir hafa unnið áróðursstríðið hægt og sígandi og endahnykkurinn er þessi frétt sem kórónar verkið:

Sumar og sigur í lofti segir Jóhanna

Enginn önnur frétt á forsíðu mbl.is nema af Ástþóri vígamóða. Samfylkingin skal hafa sigur og það væri barnaskapur á þessari stundu að halda annað.

En Sjálfstæðisflokkurinn mun rísa aftur eftir siðferðislega endurvakningu og hann mun leita til upprunans að nýju. Orð Jóns Þorlákssonar, fyrsta formanns Sjálfstæðisflokksins, segir það sem segja þarf í þeirri leit:

Þegar Íhaldsflokkurinn var stofnaður á Alþingi 1924, tel ég að hann með því að taka sér þetta nafn hafi lýst því, að hann teldi rétt að leggja meiri rækt við varðveislu þeirra verðmæta, sem fyrir voru í þjóðlífi voru, en hinir stjórnmálaflokkarnir höfðu gert.

Og eins og kunnugt er var Sjálfstæðisflokkurinn til úr tveimur flokkum Íhaldsflokknum og Frjálslynda flokknum. Um frjálslyndið segir Jón:

Þessi stefna hefur mjög oft kennt sig við frjálslyndið, það er vöntun á tilhneigingu til þess að gerast forráðamaður annarra, er sjálfsagt höfuðeinkenni þess lundarfars, sem markar stefnuna. Höfuðröksemd þessarar stefnu fyrir málstað sínum er sú, að þá muni mest ávinnast til almenningsheilla, er hver einstaklingur fær fullt frjálsræði til að nota krafta sína í viðleitninni til sjálfsbjargar, öðrum að skaðlausu. Andstæðingar þessarar stefnu eru þeir menn, sem vilja láta félagsheildina eða ríkisvaldið setja sem fyllstar reglur um starfsemi einstaklinganna, banna margt, leyfa fátt og skipulagsbinda allt. Þeir gæta miður að hinu, að um leið og einstaklingurinn er sviptur frelsinu, þá er venjulega þar með kæfð löngun hans til að beita kröftunum og frost kyrrstöðunnar færist yfir þjóðlífið.

Þessi orð eiga jafn vel við nú og þegar þau voruð rituð í upphafi síðustu aldar. Og stefnuskrá Sjálfstæðisflokksins frá árinu 1929 rammar síðan inn kjarna sjálfstæðisstefnunnar sem skýrir m.a. stefnu flokksins varðandi aðild að Evrópusambandinu:

Að vinna að því að undirbúa það, að Ísland taki að fullu og öllu sín mál í sínar hendur og gæði landsins til afnota fyrir landsmenn eina ....

Ef þetta er ekki stefnufesta þá veit ég ekki hvað það er! Tími uppbyggingar fer í hönd og aftur kemur vor í dal eftir harðan frostavetur.

Sumar og sigur í lofti segir Jóhanna

Fæðu- og matvælaöryggi er grafalvarlegt mál

Í umræðunni um matvælalöggjöf ESB sem leyfir innflutning á hráu kjöti til Íslands þá hafa Bændasamtökin varað ítrekað við hættunni á að hingað myndu berast sjúkdómar sem stefnu heilsu manna í hættu. Helstu veirusérfræðingar okkar hafa skilað inn vönduðum álitsgerðum sem hafa sýnt fram á að þetta er raunveruleg hætta.

Þeir sem hafa harðast talað fyrir samþykkt matvælalöggjafar ESB hafa gert lítið úr þessari hættu og ásakað bændur um hræðsluáróður. Þessi frétt undirstrikar alvöru málsins.

Það er þess vegna grafalvarlegt mál að stjórnvöld tryggi hér fæðu- og matvælaöryggi landsins og að við tökum ekki bara sí svona við löggjöf frá ESB án þess að meta hvað slík löggjöf hefur í för með sér.

Ég læt fylgja hér myndband sem bændur hafa látið útbúa um fæðuöryggi sem skýrir málið með einföldum hætti:

 

Ringulreið í Mexíkóborg