Bændur mótmælið í Brussel!

Alþýðuflokkurinn, sem dó Drottni sínum undir forystu þeirra félaga Jóns Baldvins Hannibalssonar, Guðmundar Árna Stefánssonar og Jóns Sigurðssonar, hafði það á stefnuskrá lengi vel að einfalda ætti landbúnaðarkerfið. Tilgangurinn væri að bændur fengju meira fyrir sinn snúð. Þetta átti m.a. að gera með því að fækka milliliðum sem hirtu stóran hluta heildsöluverðsins. Ennfremur átti að leggja af útflutningsbætur. Þetta var á þeim árum þegar SÍS var upp á sitt besta í skjóli Framsóknarflokksins. Þá átti að auka gagnsæi í styrkjakerfinu, lækka kostnað ríkisins við það, skera niður í flóknu ,,landbúnaðarbákninu" og síðast en ekki síst átti að tryggja lægra verð til neytenda. Ég er bara ekki frá því að hafa komið eitthvað nærri þessari stefnumótun sem léttadrengur á yngri árum!

Það athyglisverða er að nær allt þetta hefur gengið eftir í dag! Ekki vegna þess að Alþýðuflokkurinn hafi náð árangri yfir gröf og dauða heldur vegna þess að stjórnvöld í samvinnu við bændur hafa tekið rösklega til hendinni. Hér má nefna Þjóðarsáttina, sem bændur tóku stóran þátt í að gera, og endurskoðanir á landbúnaðarstefnunni í nokkrum áföngum. Þá hafa bændur sjálfir straumlínulagað félagskerfi sitt.

Þannig voru útflutningsbætur felldar niður, SÍS veldið féll og milliliðum hefur fækkað, greiðslumark beint til bænda kom í stað niðurgreiðsla sem runnu að hluta til afurðarstöðva, framlag ríkisins til landbúnaðar hefur hríðfallið, kostnaður neytenda við kaup á innlendum matvörur hefur stórlækkað, bylting hefur verið í vöruþróun, félagskerfi bænda hefur verið einfaldað með lækkun kostnaðar og gagnsæi í styrkjakerfinu er til fyrirmyndar. Möppudýrin hans Vilmundar heitins Gylfasonar eru öll löngu orðin hungurmorða.

Einn milliliður hefur þó vissulega fitnað eins og púkinn á fjósbitanum, eins og hjá ESB, en það er smásöluverslunin í skjóli fákeppni.

Það er þess vegna undarlegt að horfa upp á það að arftaki Alþýðuflokksins berjist hatrammlega fyrir því að umbreyta íslenskum landbúnaði - loksins þegar öllum markmiðum gömlu landbúnaðarstefnu flokksins hafa náð fram að ganga. Já, það er margt skrýtið í kýrhausnum.

Nú vilja þeir sem sagt hverfa aftur til ,,gamla kerfisins" sem var óalandi og óferjandi. Sennilega vegna þess að það er svo alþjóðlegt. Þeir vilja umlykja íslenskan landbúnað styrkjakerfi ESB, sem fáir skilja og hefur lítið gagnsæi frekar en lánastefna Arion banka, vilja koma á útflutningsbótum, fjölga milliliðum og bæta hag þeirra svo sem landeigenda og stórfyrirtækja. Allt til að auka kostnað við landbúnaðarkerfið og blekkja neytendur. Þeir vilja pakka því inn í ógagnsæjan styrkjavafning til að sá ryki í augu skattgreiðenda og neytenda. Milljarðar flæða fram og til baka - frá Íslandi til Brussel - og við fjármagnsflutningana ,,gufa" upp fjármunir. Afæturnar fitna og byggð verða upp rándýr eftirlitskerfi þar sem eitt eftirlitskerfi á að hafa eftirlit með öðru o.s.frv. Minnir þetta einhverja á skuldabréfavafninga í viðskiptalífinu þar sem sýndarfjármunir hurfu í tilburðarmiklum sjónhverfingum?

Og þegar stjórnmálamennirnir okkar verða spurðir út í landbúnaðarkerfi Evrópusambandsins, þegar það verður tekið upp hér á landi við aðild, þá vísa þeir bara flóttalega og sakleysislega til Suðurs þ.e. til Brussels. 

Ykkur er sjálfsagt að mótmæla á götum Brussels! Spyrjið möppudýrin þar þegar og ef þið finnið þau. Þetta er ekki lengur í okkar valdi.

Ergó:- landbúnaðarstefna Evrópusambandsins er í eðli sínu yfirþjóðleg enda landbúnaðarvörur hluti af innri markaði Evrópusambandsins. Landbúnaðarkerfið heyrir alfarið undir ESB stofnanir. Þjóðríkin hafa afsalað valdinu til þeirra. 

Ég er viss um að Össur myndi örugglega bjóðast til að fara með og mótmæla!   

Eða í einföldu máli (sjá myndband):

Norðlægur stuðningur blekking

Athugasemdir

[Gunnar Heiðarsson, 10.2.2010 kl. 07:07]

Góð grein og í tíma töluð!!!