Skæruhernaður Samfylkingar og VG hafinn

Óhætt er að segja að vel gangi að slá inn félagatöl VG og Samfylkingarinnar í undirskriftasöfnun stjórnarandstöðunnar. Samkvæmt tölfræði á vef söfnunarinnar þá eru komnar um 24 þúsund undirskriftir en aðeins frá 16 þúsund IP tölum. Það þýðir á mæltu máli að þessar 24 þúsund undirskriftir komu aðeins frá 16 þúsund tölvuaddressum. Það gæti þess vegna verið að 8 þúsund undirskriftir hafi verið skráðar inn á einu og sömu tölvuna, eða á einni og sömu flokksskrifstofunni. 

Þá vekur athygli að um 3/4 hluta þessara undirskrifta koma frá íbúum höfuðborgarsvæðisins og kæmi ekki á óvart að kaffé latté söfnuðinn væri þar í miklum meirihluta.   

Það er eins og karlinn sagði með hnefann á lofti: ,,Já, þó við höfum tapað kosningunum, þá tekur bara við skæruhernaðurinn. Við komust til valda síðast með byltingu!" Hörður Torfa er byrjaður að undirbúa bálkostinn á Austurvelli samkvæmt nýjustu tíðindum.

Sjávarútvegurinn skilar 20 milljörðum í ríkissjóð

Þegar athugasemdir eru skoðaðar frá þeim sem skrifað hafa undir áskorun til forseta Íslands að synja breytingum á lögum staðfestingar um veiðigjald þarf ekki að lesa lengi til að sjá að margir halda að málið snúist um hvort taka eigi veiðigjald af útgerðinni eða ekki. Þannig eru örugglega margir af þeim 21 þúsund sem hafa skrifað undir sem halda að ríkisstjórnin ætli að afnema veiðigjöldin af útgerðinni.

Er það svo?

Nei, það er langur vegur frá því enda hafa útgerðarmenn lýst yfir miklum vonbrigðum með breytingarnar á lögum um veiðigjald. Þeir telja veiðigjaldið ennþá vera allt of hátt og muni áfram koma í veg fyrir fjárfestingar í greininni. Á síðustu árum hefur fjárfesting í sjávarútvegi verið í sögulegu lágmarki. Það þýðir minni framleiðni í framtíðinni og þar með lægri tekjur til ríkissjóðs í formi tekjuskatts og veiðigjalds. Þetta fjárfestingarstopp hefur komið til vegna of mikillar skuldsetningar en ekki síður vegna þeirrar óvissu sem var um rekstrarumhverfi íslensks sjávarútvegs í tíð vinstri stjórnarinnar.

En hverju skilar sjávarútvegurinn í tekjur til samfélagsins í dag? Samkvæmt greinargerð með hinu umdeilda frumvarpi verður tekjuskattur sjávarútvegsfyrirtækja vegna ársins 2012 alls um 9,5 milljarður. Þetta er um 4 milljarða hækkun á milli ára sem rennur í ríkissjóð. Ef við gerum ráð fyrir 10 milljörðum árið 2013 í tekjuskatt í viðbót við 10 milljarða veiðigjald þá er sjávarútvegurinn að skila um 20 milljörðum í ríkissjóð á þessu ári í tekjuskatt og veiðigjald. Það er því ekki þannig að sjávarútvegurinn sé engu að skila í ríkissjóð, eins og sumir hrópa á torgum þessa stundina, og þar er fremstur í flokki fyrrv. skattpíningarráðherra Steingrímur J. Sigfússon. Steingrímur og félagar eru frægir af endenum fyrir að skattleggja allt sem hreyfist þar til dauðastiginu er náð. Þá finnst þeim markmiðinu náð.

Áskorun á röngum forsendum

Það verður erfitt að kveða niður þennan draug sem vinstri stjórnin vakti upp. Það vita forystumenn gömlu stjórnarinnar og þeir munu ganga ansi langt til að halda lífi í ærsladraugnum.  

Nú getum við öll verið sammála að taka eigi veiðigjald af þeim sem nýta sjávarauðlindina sem er sameign þjóðarinnar. Það er aftur á móti deilt um tvennt. Útfærsluna á veiðigjaldinu og upphæð þess. Að vísu tókst vinstri stjórninni að flækja málið umtalsvert með veiðigjaldi og sérstöku veiðigjaldi. Og útfærslan á þessu síðarnefnda var með þeim hætti að lítil og meðalstór útgerðarfyrirtæki sáu ekki fram á að geta staðið undir gjaldinu. Þetta hefur núverandi ríkisstjórn leiðrétt. Hún hefur ekki fellt gjaldið niður eins og útgerðarmenn vildu heldur hefur hún leiðrétt það, en það var álit sérfræðinga að óbreytt hefði það verið ill framkvæmanlegt. Með því að breyta lögum um veiðigjald mun gjaldið samt skila um 10 milljörðum króna á þessu ári.

Ég vona að allir sjái í gegnum þá undirskriftasöfnun sem er í gangi. Við sem hvöttum til og stóðum að undirskriftasöfnun um Icesave töldum það mál af þeirri stærðargráðu fyrir efnahag og framtíð þjóðarinnar að beita yrði nauðvörn. Það tókst og allir eru í dag sammála að þannig hafi tekist að koma í veg fyrir aðför að sjálfstæði og fullveldi þjóðarinnar. Þar var tekist á um grundvallarmál (prinsipp). En þeir sem standa að þessari undirskriftarsöfnun gera það til að koma í veg fyrir breytingar á lögum þar sem deilt er um upphæð á sérstökum skatti og útfærslu hans. Auðvitað er það fráleitt að beina því til forseta að synja gildistöku slíkrar lagabreytingar.

Hitt er svo annað mál að umræðan um auðlindarentu og sanngjarnt gjald af henni er engan vegin lokið. Það þarf að koma málinu úr þessum átakafarvegi sem það hefur verið í allt of lengi. Það gerist ekki með því að festa það í pólitískum skotgröfum um aukaatriði. Með undirskriftasöfnuninni er einmitt verið að gera það.

14.400 undirskriftir

Ísland er aðili að innri markaði ESB

 

Mikið gladdi það ýmsa að Ísland yrði af þúsund störfum ef fríverslunarsamningar kæmust á milli Bandaríkjanna og ESB ef Ísland væri ekki komið í Evrópusambandið. En, efin, eru þarna tvö. En svo kom fram í frétt mbl.is að viðskiptastjóri ESB hefði sagt ...

... að nánustu viðskiptaríki sambandsins ættu hvað mesta möguleika á því að hagnast á mögulegri fríverslun á milli þess og Bandaríkjanna. Einkum þau ríki sem væru aðilar að innri markaði ESB í gegnum samninginn um Evrópska efnahagssvæðið eins og Ísland.

En að sjálfsögðu var ekki sagt frá þessu í sjónvarpsfréttum kvöldsins og furðaði ég mig mest á því að ekki skyldi vera tekið viðtal við Árna Pál Árnason, formann Samfylkingarinnar, í kjölfar fréttarinnar til að lýsa yfir ábyrgð á hendur ríkisstjórn Íslands að kasta frá sér þúsund störfum! Það verður kannski bætt úr því á morgun.  

Kann að kosta Ísland þúsund störf

Viðskilnaður vinstri stjórnarinnar

 

Samfylkingin er alveg að tapa sér eftir tapið í síðustu kosningum. Árni Páll Árnason fær ótakmarkaðan tíma hjá fyrrv. ríkisfjölmiðlunum RÚV og Stöð2 til að túlka fréttirnar fyrir sjónvarpsáhorfendur til að tryggja að ekkert misskiljist. Frétt um ræðu forsætisráðherra á þjóðhátíðardaginn er varla lokið áður en fréttamenn stöðvanna tveggja fá réttu fræðimennina og Árna Pál til ,,að ræðu" fréttina, og til þess er gefinn lengri tími en fyrir fréttina sjálfa af atburðinum. Þannig geta þeir fáu kjósendur sem héldu trúnað við Samfylkinguna andað léttar og verið andvaka yfir einhverju allt öðru þá nóttina.

Þannig finnst forystu Samfylkingarinnar það ekkert óvenjulegt að halli á ríkissjóði verði mun hærri en fjárlög sögðu til um, og lofræður fyrrv. stjórnarliða fjölluðu um fyrir síðustu kosningar. Hvað eru 30 milljarðar á Icesave mælikvarða? Eða 400 milljarðar í uppsafnaðan ríkissjóðshalla frá árinu 2009? Var það ekki á þessum árum sem ríkisstjórnin stóð að aðför að lýðveldisstjórnarskránni fyrir á annan milljarð, setti ESB lestina af stað fyrir svipaða upphæð þegar allt er talið, byggði menningarhöllina við hafnarbakkann fyrir tugi milljarða, hækkaði kostnað við listamannalaun um fleiri hundruð prósent og þannig mætti lengri áfram telja. Á sama tíma keyrðu þeir þjóðfélagið í frost kyrrstöðunnar með skattpíningu á fyrirtækin og fólkið í landinu sem keyrði niður hagvöxt og skatttekjur til ríkisins. Tölurnar tala sínu máli eins og Bjarni Benediktsson, fjármálaráðherra, fór yfir á Alþingi í dag.

Við höfum slæma reynslu af stjórnarháttum Árna Páls Árnasonar, Steingríms J. Sigfússonar og félaga. Þeir fengu sinn tíma og tækifæri. Nú er komið að öðrum að sanna sig. Vonandi fara fréttastofur RÚV og Stöðvar 2 að stunda hér alvöru fréttamennsku og gefa nýjum stjórnvöldum skilning og svigrúm til að sýna hvað í þeim býr.

400 milljarða uppsafnaður ríkissjóðshalli